Wat kunnen wij van jou leren?

Gastblog: Vier het leven


Gastblog Esther Mikkers – Vier het leven

Esther

Esther Mikkers: Ze is moeder, dochter, leerkracht, vrouw, vriendin en bovenal een gewoon mens. Ze heeft ‘Mijn moeders dochter’ geschreven, een autobiografisch boekje, dat bij Boekscout is uitgegeven.
Schrijven is een passie, die ze nog niet zo lang geleden heeft ontdekt. Verwacht geen hoogdravend inhoudelijke stukken. Daar zijn anderen volgens haar veel beter in. Ze houdt vooral van het beschrijven van het alledaagse. Met een beetje humor als het kan.

Wil je meer van haar lezen? Kijk dan hier.


Je voelt je geweldig.
Je bent je jeugd goed doorgekomen, je hebt je volwassen leven invulling gegeven, je werkt en je sport en je kijkt uit naar je leven als gezonde oudere, waar je niet meer zo hard hoeft te werken en kunt genieten van waar je zo hard voor hebt gewerkt.
Dan gebeurt er iets wonderlijks. Zonder dat je het heb zien aankomen, blijk je opeens ziek te zijn. Niet zomaar een griepje, maar kanker.
Je bent opeens van zelfstandig persoon, die de meeste zaken onder controle had, verworden tot een patiënt. Een patiënt die bovendien niet meer beter wordt.
Je krijgt nog een paar maanden.
Vliegensvlug bespreek je wat je opties zijn. Geen medische molen en dan nog zoveel mogelijk leuke dingen doen of chemo’s (met bijbehorende nadelen) en langer de tijd krijgen om leuke dingen te doen.

Je kiest voor het laatste, want je wilt zo lang mogelijk deel uitmaken van je fijne gezin.
In de eerste instantie lijkt zo’n chemo mee te vallen. Wat vermoeider dan anders, dat is alles. Maar al snel wordt die vermoeidheid een obstakel in het doen van leuke dingen.
Na een poosje heb je alleen nog een paar uurtjes tot je beschikking en daarna lig je de hele verdere dag op de bank of in bed.
Je lijf takelt in rap tempo af en je moet af en toe zelfs in een rolstoel worden gereden, want een stuk lopen zit er niet meer in.
Je klaagt niet veel, want dat helpt toch niet.

Je gaat zo hard achteruit dat je het leven niet meer langer wilt rekken.
Het gaat niet meer beter worden en veel slechter kan het niet meer worden.
Je bent altijd een optimistisch en opgeruimd mens geweest en je neemt een besluit. Het is genoeg geweest.
Je plant een vertrekdatum.
Vertrek met onbekende bestemming.
Tot die datum hou je je dierbaren dichtbij en geniet je van wat je nooit kwijt raakte. Humor, liefde en openheid.

Wat kunnen wij van jou leren?Wat kunnen wij van jou leren?
Vier het leven zoveel je kunt,
heb onvoorwaardelijk lief,
tel je zegeningen en lach om jezelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *