Ik schrijf je een liefdesbrief. Veel te vroeg moet ik je loslaten. Bedankt lieve man, jij was het beste wat een andere man zich wensen kan.

Ons leven samen

Voor het eerst in de lange tijd die we samen zijn schrijf ik je een brief,
een liefdesbrief. In een poging mijn liefde voor jou uit te drukken in woorden. Om je nog één keer te vertellen hoeveel ik van je hou..

Over onze eerste ontmoeting, een dag die ik me als gisteren kan herinneren: Bevrijdingsdag 1956. Je was behoorlijk in de olie, omdat je de hele dag feest had gevierd in Amsterdam.
Met je ingedronken moed durfde je mij uit eten te vragen.
‘Nee, natuurlijk niet!’ zei ik zonder er al te lang over na te denken.
Ik was nog een jonge kerel en erg onzeker in die tijd. Toch had ik me al genoeg op mijn hart laten trappen om niet op de eerste de beste avances in te gaan. Tegenwoordig is het niet eenvoudig om uit de kast te komen en in die tijd leek het mij zelfs onmogelijk.
Tegen de tijd dat het licht begon te worden ging ik met je mee naar huis en ik ben nooit meer weg gegaan.

Bij jou vond ik het leven wat ik begeerde. Het mooiste leven wat een man zich wensen kan.
Eerdere hartbrekende escapades, kortstondige romances en andere relaties, die alleen maar hadden geleid tot die onzekerheid en veel verdriet, waren in één klap vergeten.
Vanaf die dag waren wij één. Geen onzekerheid, geen verdriet meer. Ik was thuis in onze rustige haven. Wetend dat we elkaar nooit zomaar zouden verlaten.

We vierden, genoten en fietsten door het leven.

We deelden de ellende en pijnen. Jij steunde mij in alles. Jij… mijn betrouwbare, grappige en passievolle minnaar.
We hebben ons omringt met familie en lieve vrienden. Onze kinderen groeiden gezond op en hebben een goed leven. Een betere vader had ik hen niet kunnen bedenken en wat was het een mooie klus om hen samen met jou groot te brengen.

In al die jaren, gingen er weinig dagen voorbij dat we elkaar niet zagen. Alle keren dat ik uit was zonder jou, was ik blij weer thuis te zijn. Weer in bed tegen je warme lijf aan glijden. Weer te ontdekken dat je het beste bent wat me ooit is overkomen. Nooit konden de verleidingen zo groot zijn, dat ze jou overtroffen. Jij blijft de mooiste, de leukste, de liefste. Mijn alles…

De kinderen kregen onze kleinkinderen. Je volle bruine haren werden dun en grijs. Nu we oud zijn klopt mijn hart nog steeds jong voor jou.
Maar jouw kaars is bijna opgebrand en tot de dood ons scheidt is misschien morgen al. Veel te vroeg moet ik je loslaten.
Desondanks was het een geweldig avontuur. De pijn dat jij mij moet gaan verlaten wordt overschreeuwd door al het moois wat ik van jou heb mogen krijgen.
Mijn lieve lieve man, bedankt voor ons leven samen.

Wedstrijd ‘Elle Liefdesbrief ‘ 1 maart 2016

Wil je op de hoogte blijven? Schrijf je in voor de nieuwsbrief:

Een gedachte over “Ons leven samen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *