Als ik dood zou gaan van de kou zou ik niet bellen nachtzuster, maar ik word er alleen maar onverdraaglijk ellendig van.

Nachtzuster

Volgens mij heb ik al ruim twintig minuten geleden op de knop gedrukt.
Het mag niet van de nachtzuster. Niet te vaak.
Maar het moest echt. Mijn voeten zijn ijsblokken en mijn lippen zijn eveneens bevroren.
Mijn hele matras is doorweekt. Er zal wel iets niet goed zitten.

Vorig jaar deed ik mijn eigen boodschappen nog. Nu werkt het allemaal niet meer. Mijn benen, mijn armen…
De hele dag zit ik in mijn rolstoel voor het raam. Te wachten. Te wachten op niets.
Wachten op hulp. Voor een kop koffie, even een half uurtje op een andere plek in de zon.
Als ik iets laat vallen kan ik het niet oppakken, wachten op hulp.
Met dorst of honger, jeuk of pijn, kramp van steeds dezelfde houding, moet ik wachten op hulp.
Ik liet alles lopen, want ik wachtte op hulp. Ik belde maar er kwam niemand.

De mensen die voorbij komen en weer gaan. Kinderen en soms kleinkinderen, verpleging. De meesten zijn lief, maar ik kan niets meer. Zelfs praten gaat me niet gemakkelijk af. Waar zou ik over moeten praten?
Ze kunnen zonder mij. Ik ben alleen maar een waardeloze last.

Daar is de nachtzuster. ‘Zuster ik heb het zo koud en ik ben nat.’
‘Had u niet eerder kunnen bellen dan?’
Ik merk haar ergernis, maar houd me stil als ik haar bezigheden onderga.
‘Moet u nog naar het toilet?’
Ik kijk haar aan, maar durf niets te zeggen. Een zacht knikje is genoeg om haar diep te laten zuchten.
Ik weet dat ze het druk heeft. Ik ben niet de enige. Ze zijn met zijn tweeën voor het hele huis in de nacht.
Maar ik kan het niet helpen. Ik heb er geen invloed op. Ik ben afhankelijk en kan mijzelf niet helpen. Wat moet ik…
Eens had ik wensen, dromen en verlangens. Levenslustig tot het leven mij inhaalde. Nu haal ik alleen nog adem.

Als ik dood zou gaan van de kou zou ik niet bellen, maar ik word er alleen maar onverdraaglijk ellendig van.

Wanneer mag ik beslissen dat het nu wel genoeg is geweest?
Ik ben zo moe. Laat me maar slapen,  ik wil alleen maar slapen.
Echt zuster, dan zal ik niet meer bellen. Ik wil niet meer bellen…

2 gedachten over “Nachtzuster

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *