Ik praat wel, want jij zegt niets…

Waarom zou je jouw verhaal vertellen… Vertellen over hoe je vader vlak na je geboorte naar Nederland vertrok. Uit je prille leventje om met een andere vrouw te trouwen. Dat hij je achter liet. Over je moeder die geen tijd, geen aandacht voor je had.

Erg genoeg, maar dat was allemaal nog te overkomen. Je oom en tante namen je liefdevol op en je kwam niets te kort. Ook niet toen jullie hele wijk vernield werd door oorlog en bombardementen en je geconfronteerd werd met al het leed en de dode mensen om je heen. Je tante was er voor je.
Dat je tante vermoord werd, na het overlijden van haar man, jouw oom, door haar bloed eigen familie uit hebzucht? Over hoe ze stierf in je armen. Moet je me daarover vertellen? Ik praat wel, want jij zegt niets…

Niets over de familie waar je toen als tiener moest gaan wonen. Waar je werd misbruikt en mishandeld door je eigen familie. Over de vlucht naar Nederland, naar je vader, wat moest je anders? Waar je vader zorgde voor alles wat je nodig had om niet meer gevonden te kunnen worden door hen die jou haatten en je kapot maakten. Alsof je oude leven is uitgewist. Niets vertel je over de vrouw die jouw vader trouwde, maar jou niet kon verdragen, je mishandelde en zorgde dat je op jonge leeftijd uit huis ging en moest trouwen met een vreselijke man. De man die je kleineert en feilloos de pijnplekken weet te raken uit je verleden.

Ik zeg dat het teveel leed is voor één mens om te kunnen dragen. Waarom jij?
Waarom de dode mensen die ’s nachts door je hoofd spoken. Waarom het misbruik en andere smerigheid wat iedere nacht weer terug komt. Je staat er mee op en gaat er mee naar bed. Waarom die pijn die je nog letterlijk voelt van alle dreunen die je kreeg, de pijn in je hart, je verdriet, onverdraaglijk.
Onverdraaglijk om over te praten.
Ik praat wel, want jij zegt niets…

Nu ben je alleen.
Komt het ooit nog goed? Je bent kapot gemaakt… Zijn de stukken nog te lijmen?
Verlaten door iedereen, door ouders, familie, door iedereen.
Je vind mij lief, maar hier in dit land ben je voor veel mensen ook niet welkom.
Ik praat wel, want jij zegt niets… Maar je schreeuwt van binnen…
HELP ME…

Wil je op de hoogte blijven? Schrijf je in voor de nieuwsbrief:

1 thought on “Ik praat wel, want jij zegt niets…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *