Brief aan mijn dochters

Lieve meiden,

Het gaat snel en voor ik er erg in heb, zijn jullie volwassen. Dan leven jullie je eigen snelle leven.
Als ik jullie alle wijsheid in de wereld over kon dragen om pijnloos door het leven te gaan, dan deed ik dat.
Maar ik kan jullie niet onthouden dat je leert met vallen en op staan…
Vallen omdat je de verkeerde keuzes maakt, of de verkeerde mensen in je leven tegen komt. Of dat je gewoon de ellende die bij het leven hoort tegen komt. Weer opstaan omdat het je sterker maakt en er een nieuwe verbeterde versie van jou ontstaat.
Het hoort er bij..

Maar ik hoop dat ik jullie voldoende bij breng om van jezelf te houden. Dat je mag zijn wie je bent.  Want jullie zijn allebei prachtig, van binnen en van buiten.
Voel geen haat voor anderen, want daar heb je zelf de meeste hinder van. Anderen met een andere visie, cultuur, geaardheid of geloof: accepteer en respecteer hen voor wie zij zijn. Probeer te begrijpen in plaats van bang te zijn.
Ik hoop dat jullie geloven in je eigen kracht, je eigen talenten. Angst en vermijding kunnen overwinnen om te leven en te beleven. De moed om te blijven vertrouwen en te delen.

Zorg daarom En daarin alsjeblieft zo goed voor jezelf en handhaaf je eigen grenzen.
Zet jezelf op nummer één.
Je zult zien dat uiteindelijk iedereen hier veel meer aan heeft.
Vergeet niet de dag te plukken en te leven in het moment. Voorbereid te zijn op de toekomst waar mogelijk, met het verleden netjes gestreken en opgevouwen in de kast.

Gelukkig zijn is niet het doel, maar wel het leven waardevol maken!
Net zoals jullie, pap, familie, vrienden, werk, onze leuke dingen die we samen doen enzo, mijn leven waardevol maken.

Zo lang ik er bij mag zijn beleef ik het waardevol met jullie mee.
Want we zijn zo rijk meiden.
Ik hou van jullie, altijd!

Liefs mama

Wil je op de hoogte blijven? Schrijf je in voor de nieuwsbrief:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *